eak early

 ----- ไม่ spoile ครับ -----

Last Friends เป็นซีรี่ส์ญี่ปุ่นที่ผมกำลังติดหนึบอยู่ตอนนี้ ดูมาถึงตอนที่ 5 แล้ว

มันไม่เหมือนซีรี่ส์ญี่ปุ่นเรื่องไหนที่เคยดู เพราะเนื้อหาที่มันนำเสนอ ทั้งแรงและอื้อฉาว ตัวละครมีแต่คนจิตป่วย พวกเขาพยายามจะเยียวยากันและกัน แต่เส้นแบ่งระหว่างการพากันพ้นจากการจมน้ำกับพากันดำดิ่งลึกลงไปมันช่างบางเหลือเกิน อย่างกับเอาพล็อตหนังอาร์ตฝรั่งเศสมาทำตามขนบญี่ปุ่น และที่สำคัญ มันแพร่ภาพทางทีวีในญี่ปุ่นได้ และดังขนาดมีคนเอามาอัพขึ้นยูทูปตอนต่อตอนที่มันกำลังแพร่ภาพ

เปิดฉากแรกด้วยภาพนางเอกของเรื่อง มิจิรุ ในสภาพกำลังตั้งครรภ์ ยืนรำพึงรำพันถึงความหลังในลักษณะของการพยายามเขียนจดหมายถึงรุกะ เพื่อนสาวคนสนิท อยู่ที่ปลายสะพานปูนที่ยื่นยาวไปในทะเลสีฟ้าใส ผู้ชมรับรู้ได้ตั้งแต่ฉากแรกนี้เลยว่า มันต้องมีความตายเข้ามาเกี่ยวข้องกับตัวละครใดสักตัว ก่อนที่ซีรี่ส์จะพาเราย้อนไปสู่จุดเริ่มของเรื่องราวทั้งหมด

ธีมของซีรี่ส์นี้คือ ปัญหาความรุนแรงในครอบครัว (ผู้หญิงเป็นเหยื่อ หรือผู้หญิงอ่อนแอเกินกว่าจะพาตัวเองพ้นจากสภาพความเป็นเหยื่อของตน) ปัญหาทางจิตอันซับซ้อนของคนหนุ่มสาวในยุคสมัยปัจจุบัน (จะเขียนถึงต่อไปข้างล่าง)  ทั้งยังตั้งคำถามถึงความหมายและคุณค่าที่แท้จริงของครอบครัว (พ่อแม่ลูก ใช่โครงสร้างที่แท้ของครอบครัวหรือ แล้ว "share house" ที่กลุ่มตัวละครหลักเช่าอยู่ด้วยกันเล่า แม้ไม่มีโครงสร้างตามค่านิยมของครอบครัวแบบดั้งเดิม แต่ความรู้สึกแบบครอบครัวกลับลอยอวลอยู่อย่างเต็มเปี่ยม) เพศสภาพที่ขัดแย้ง (จะเขียนถึงต่อไปข้างล่าง) และแน่นอน ยังไม่ทิ้งเรื่องความรัก ความรักเป็นเหมือนริบบิ้นสีแดงที่ผูกโยงทุกคนเข้าไว้ด้วยกัน

 บางคนอาจนึกถึงโปสเตอร์หนังรักแห่งสยาม

มิจิรุ (Masami Nagasawa) ธีมของเธอคือ ความรัก (Love) ผู้หญิงคนนี้มีหัวใจที่อ่อนแอที่สุด เปราะบางเนื่องจากขาดความรักและโหยหามันมาตั้งแต่เด็ก เนื่องจากเธอไม่เคยได้รับมันจากพ่อแม่ เมื่อโซสุเกะมอบความรักที่มากมายให้กับเธอ เธอจึงฝากทั้งชีวิตไว้กับเขา เธอตกเป็น "นักโทษของความรัก" ไปในทันที

รุกะ (Juri Ueno) ธีมของเธอคือ การปลดปล่อย (Liberation) เธอเกลียดร่างกายที่เป็นหญิงของเธอ ทำใจไม่ได้แม้แต่จะมองรูปร่างของตัวเองในกระจก ปัจจุบันเป็นนักแข่งมอเตอร์ครอส ปราถนาให้สังคมยอมรับตัวตนของเธออย่างที่เธอเป็น เธอไม่ต้องการถูกตีตรา (label) ว่าเป็น "ผู้หญิง" เธอเป็นเพื่อนสนิทของมิจิรุมาตั้งแต่สมัยเรียน แน่นอนที่ความรักที่เธอให้กับมิจิรุนั้น เกินกว่าคำว่าเพื่อนธรรมดา

โซสุเกะ (Ryo Nishikido) ธีมของเขาคือ ความขัดแย้ง (Contradiction) นี่คือตัวละครที่ "มืด" ที่สุด เขามีอาชีพเป็นผู้คุ้มครองสวัสดิภาพเด็กของทางราชการ (อาชีพของเขาย้อนแย้งและ absurd มาก) เติบโตมาจากพื้นเพครอบครัวลักษณะเดียวกันกับมิจิรุ รักมิจุรุ แต่วิธีการแสดงออกซึ่งความรักและการเรียกร้องความรักจากมิจิรุนั้น ไม่ต่างอะไรกับการพากันและกันจมดิ่งลงสู่ความมืดบอดที่ลึกลงเรื่อยๆ ลืมบทพระเอกแสนดีใน One Litre of Tears ของเขาไปได้เลย มันแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง บทนี้น่าจะเป็นบทที่แรงที่สุดแล้วในชีวิตการแสดงของเรียว นักแสดงวัยรุ่นคนนี้

ทาเครุ (Eita) ธีมของเขาคือ ความทุกข์ทรมาน (Agony) เขาเป็นผู้ชายที่มีจิตใจแสนดีอย่างที่ผู้หญิงสักคนจะใฝ่หา ทำอาหารเก่ง แคร์ความรู้สึกทุกคน แต่ดีไม่ดี นี่อาจจะเป็นตัวละครที่มีสภาวะจิตใจที่ซับซ้อนที่สุดแล้วในเรื่องนี้ก็ว่าได้ เขามีอาชีพเป็นเมคอัพอาร์ตติสต์ แต่งตัวเปรี้ยวๆ ไม่ยอมรับนัดเดตจากเพื่อนร่วมงานสาวสุดฮ็อต ต้องรีบวิ่งไปล้างปากหลังจากโดนผู้หญิงจูบ วิ่งหนีออกจากห้องเมื่อหนังเรื่อง Candy ที่เขาดูอยู่ฉายมาถึงฉากเลิฟซีนของฮีท เล็ดเจอร์ กับแอบบี้ คอร์นิช เขาเป็นเกย์หรือเปล่า หรือที่จริงแล้วนั่นเป็นเพียงเปลือกที่เขาสร้างขึ้นโดยไม่รู้ตัวเพื่อปิดบังสภาพจิตใจที่ผิดปกติบางอย่างของเขา เขาเป็นคนเดียวที่มองเห็นความอ่อนแอของรุกะภายใต้ภายนอกที่ดูแข็งแกร่งของเธอ และเขาก็มีความพึงใจพิเศษกับรุกะ ถึงบทนี้จะไม่ใช่บทพระเอก แต่บทนี้เล่นยากที่สุด!!!

เอริ (Asami Mizukawa) ธีมของเธอคือ ความเปลี่ยวเหงา (Solitude) แอร์โฮสเตทสาวสวยที่เผลอใจไปกับรุ่นพี่ทีมีภรรยาแล้ว ถึงแม้ความสัมพันธ์ของรุ่นพี่กับภรรยากำลังย่ำแย่ก็ตาม นี่ดูจะเป็นตัวละครที่ "ปกติ" ที่สุดแล้วในเรื่องนี้ แต่ว่ากันว่ารายละเอียดของตัวละครตัวนี้ในเชิงลึกจะถูกเปิดเผยในครึ่งหลังของซีรี่ส์

ผมไม่อยากเล่าอะไรให้มากไปกว่านี้ แม้ว่าด้านมืดของตัวละครพระเอกจะถูกเปิดเผยอย่างรวดเร็วแค่ในฉากสุดท้ายของตอนที่ 1 เท่านั้นเอง แต่ผมก็ไม่อยากเล่า เพราะผมดูซีรี่ส์เรื่องนี้โดยไม่รู้อะไรมาก่อน และฉากสุดท้ายของตอนที่ 1 ก็ทำเอาผม "ช็อค" ได้ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะยังติดภาพของเรียวมาจากบันทึกน้ำตาหนึ่งลิตรอยู่ก็ได้

ประเด็นหญิงรักหญิงที่ซีรี่ส์นี้นำเสนอหลายคนอาจบอกว่าไม่ใหม่ เพราะมันเคยถูกนำเสนอมาแล้วในซีรี่ส์เรื่อง "รักตกตะกอน" ที่นำแสดงโดยทาคาโกะ โตคิวะ เมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นช่อง 3 ถึงกับต้องเอามันไปออกอากาศตอนหลัง 5 ทุ่ม แต่ประเด็นหญิงรักหญิงเรื่องนี้มันเป็นธีมเด่นของเรืองเลย และทำให้ปมหลักของเรื่องทวีความขัดแย้งมากขึ้น

เพลงประกอบซีรี่ส์ชื่อเพลง "Prisoner of Love" ของ Utada Hikaru ครับ ลองฟังเพลงนี้และไตเติ้ลเปิดเรื่องได้ที่นี่

 ปล. อยากเห็นผู้กำกับชาวฝรั่งเศสแรงๆ ซักคนซื้อเรื่องนี้ไปรีเมคจังครับ

edit @ 13 Jul 2008 16:53:49 by eak early : เอกเช้า