eak early

"เคโกะ!"

 อิชิคาวะ เคโกะ เงยหน้าขึ้นจากคีย์เปียโน มองไปยังที่นั่งคนดูในฮอลล์ที่ว่างเปล่าแห่งนั้นเพื่อหาเจ้าของเสียงที่คุ้นเคย แต่สิ่งที่พบก็คือผืนผ้าสีขาวที่ถูกเขียนด้วยสีแดงสีน้ำเงินสดใสว่า 'I Love Keigo' พาดยาวไปตามริ้วโค้งรอบนอกของฮอลล์แห่งนั้น

ธงเล็กๆ สีขาวที่เขียนด้วยข้อความเดียวกันบนหัวใจสีชมพูดวงโตโผล่ขึ้นมาจากมุมหนึ่ง แกว่งไกวไปมาก่อนจะปรากฏร่างของผู้เป็นเจ้าของพร้อมรอยยิ้มสดใสที่คุ้นเคย

"กว่าจะเขียนนี่เสร็จน่ะ เป็นอาทิตย์เชียวนะ"

เด็กสาวเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงสดใสพลางค่อยๆ เดินลงมาตามฮอลล์

"จะหาว่าบ้าหรืออะไรก็แล้วแต่นะ แต่ก็อยากทำเพื่อเคโกะน่ะ - ถึงเคโกะจะไปอเมริกา แต่ฉันจะคิดถึง จะอยู่ในใจฉันเสมอนะ - ก็แหม... รักเคโกะไปแล้วนี่นา..."

น้ำเสียงแปร่งปร่าของเด็กสาวสั่นเครือมากขึ้น พร้อมๆ กับน้ำตาที่ไหลเป็นทาง

"... ฉันน่ะ รักเคโกะนะ ถ้าไม่ได้รัก ก็คงอยู่ไม่ได้หรอก"

มาซากิหยุดยืนอยู่บริเวณชั้นบนๆ ของฮอลล์นั้นเมื่อจบประโยค พร้อมเสียงสะอื้นไห้

อิชิคาวะ เคโกะ กระแทกนิ้วลงบนคีย์อย่างแรงด้วยความขัดข้องใจ เสียงหง่างของเปียโนกระแทกบาดลึกเข้าไปในจิตใจของเด็กสาว สะกดให้เธอหยุดร้องไห้อยู่ในความเงียบ

ชายหนุ่มผลุนผลันลุกขึ้นจากเปียโนหลังงาม

"เธอต้องการอะไร?"

ชายหนุ่มตวาดเสียงดัง สีหน้าแสดงความสับสนของอารมณ์หลายอย่างที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรุนแรง - เขาค่อยๆ ก้าวมากลางเวที

"รู้ไหม ว่าทำอย่างนี้มันรบกวน!"

เคโกะกระโดดลงจากเวที ค่อยๆ เดินตรงขึ้นไปหาเด็กสาว ขณะที่คำพูดก็ยังคงพร่างพรูบาดลึกเข้าไปในจิตใจของเธอ

"ก็เพราะเธอ ทำให้ฉันต้องโดนแขวนงาน เป็นขี้ปากชาวบ้าน ต้องไปจากประเทศนี้..."

ชายหนุ่มยังคงเดินตรงไปหาเด็กสาวที่ยืนทื่อเหมือนถูกสาป

"ไหนตอบมาซิ ว่าความรักน่ะคืออะไร? แค่ความรู้สึกรักน่ะ มันไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะ..."

น้ำเสียงของชายหนุ่มค่อยคงที่มากขึ้น แต่ยังคงเคร่งเครียดเสียดแทง - เขาพูดความรู้สึกลึกๆ ในใจ

"รู้ไหมว่ามันทรมาน เหมือนไฟเผา..."

อีกเพียงไม่กี่ก้าว ชายหนุ่มก็จะประชิดตัวเด็กสาว เขายังคงเดินตรงไปหาเธอ

"...มันทรมาน ... ทรมานมาก"

วรรคสุดท้ายของคำพูด เขาก้าวเข้าถึงตัวเด็กสาวพอดี ดึงเธอเข้ามากอด ก่อนจะค่อยๆ แยกเธออกจากอ้อมกอดนั้นเล็กน้อยอย่างช้าๆ มือข้างหนึ่งยังคงจับต้นแขนเธอ อีกข้างหนึ่งยกขึ้นเพื่อปัดปอยผมที่ปรกเคลียหน้าผากของเธอขึ้นไป ก่อนจะก้มลงจูบเธอช้าๆ อย่างแผ่วเบา

----------------------------

- ฉากประทับใจจากซีรี่ส์ญี่ปุ่น Precious Time อยู่เพื่อรัก

คัดลอกจากสมุดบันทึก พุธ 12 เม.ย. 43

เปิดดูสมุดบันทึก กะจะเอาที่เขียนไว้ ณ วันนี้ของปีก่อนๆ มาอัพบล็อค เพื่อดูซิว่าวันนี้ในอดีตเทียบกับวันนี้เราโตขึ้นเพียงใด ปรากฏว่าเป็นเรื่องลับๆ ของชาวบ้านเสียส่วนมาก จึงเอามาลงไม่ได้ 555

เปิดไปเจอหน้านี้ จำได้ว่าดูจบทางไอทีวีปุ๊บ ก็เขียนเก็บไว้ปั๊บ ไม่น่าเชื่อว่าเราเคยซาบซึ้งกับอะไรหวานเลี่ยนแบบนี้ได้มากมาย

แต่ซีรี่ส์เรื่องนี้ก็ดี จำได้ว่าประทับใจอยู่มากเหมือนกัน