eak early

------- ไม่สปอยล์ -----

Change เป็นซีรี่ส์ญี่ปุ่นแนวดราม่าการเมือง (ชวนฝัน) ที่เหมาะสมจะใช้ช่วยพาผู้คนหนีจากสถานการณ์ทางการเมืองในโลกแห่งความเป็นจริงได้เป็นอย่างดี การที่ทางช่อง Thai TBS จะนำมาเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 23 เมษายนนี้เป็นต้นไปจึงช่างเป็นจังหวะเหมาะเจาะลงตัวเสียนี่กระไร

การหาเสียงเลือกตั้งที่จับใจชวนน้ำตาคลอทุกครั้ง

สมาชิกสภาผู้แทนราษฏรท่านหนึ่งประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตจากเหตุการณ์เครื่องบินตกพร้อมกับบุตรชายคนโตซึ่งถูกวางบทบาทเอาไว้ในฐานะทายาททางการเมือง ประกอบกับทางพรรคต้นสังกัดซึ่งเป็นพรรคเจ้าของเสียงข้างมากในรัฐบาลต้องการดึงคะแนนนิยมของรัฐบาลกลับคืนมา ทางพรรคจึงติดต่อให้ อาซาคุระ เคตะ บุตรชายคนที่สอง (ทาคุยะ คิมุระ) ซึ่งปัจจุบันเป็นครูประถมในโรงเรียนต่างจังหวัด มีงานอดิเรกคือการดูดาว และไม่สนใจการเมืองเลยแม้แต่นิดเดียว เข้ามาสมัครรับเลือกตั้ง จากจุดเริ่มต้นเล็กๆ ชายหนุ่มวัยเพียง 35 ปีก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุดทางการเมืองนั่นก็คือได้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งประเทศญี่ปุ่นได้ในระยะเวลาไม่นานนัก พร้อมพรั่งด้วยคะแนนนิยมจากประชาชนจำนวนมากซึ่งได้รับมาจากความซื่อสัตย์จริงใจของเขา แต่นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของซีรี่ส์ดราม่าการเมืองสุดเข้มข้นเรื่องนี้เท่านั้น การหักเหลี่ยมเฉือนคมสกปรกมารยาของโลกการเมืองกำลังรอนายกหนุ่มรุ่นใหม่ใจซื่ออยู่ข้างหน้าอีกมากมายนัก

โปรดสังเกตว่าในห้องนอนที่บ้านต่างจังหวัดของท่านนายกฯ มีโปสเตอร์บ็อบ ดีแลนติดอยู่ และโดยปกติท่านนายกฯ เป็นหนุ่มหัวฟู ใส่แว่น ชวนให้นึกถึงบ็อบ ดีแลนยิ่งนัก

จุดเด่นที่สุดของซีรี่ส์เรื่องนี้เป็นอะไรไปไม่ได้เลย นอกจากบทละครโทรทัศน์ที่เขียนขึ้นมาได้อย่างเข้มข้นชวนติดตาม แต่ละตอนทิ้งปมกระหายใคร่รู้ให้ติดตามตอนต่อไปอย่างหยุดไม่ได้ อย่างเพิ่งร้องยี้ว่าทาคุยะเป็นนายกฯ ญี่ปุ่นได้อย่างไร บทละครอุดรูรั่วนี้ไว้ได้หมดโดยใช้ความเป็นไปได้อันสมเหตุสมผลในโลกแห่งความเป็นจริงเป็นพื้นฐาน ไม่ว่าความเป็นไปได้นั่นจะมากหรือน้อย บทละครใช้มันเหล่านั้นอย่างเต็มที่ จนทำให้โลกการเมืองในละครชวนให้คิดถึงโลกการเมืองในชีวิตจริงอย่างแทบจะตบเข่าฉาดว่าทำไมมันถึงโดนและตรงอย่างนี้

"ตอนนี้ ผมจะขอพูดในฐานะอาซาคุระ เคตะ ไม่ใช่นายกรัฐมนตรี
ได้โปรด.. อยู่เคียงข้างผม"

ที่บอกว่าชวนฝัน ก็เพราะตัวละครอาซาคุระ เคตะเป็นภาพจำลองของผู้นำประเทศในฝัน ยึดมั่นประโยชน์สุขของประชาชนเป็นหลัก ไม่เว้นแม้แต่ชาวประมงหรือชาวไร่กะหล่ำปลีในชนทบอันห่างไกล รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับประชาชน บริหารงานและสื่อสารกับประชาชนด้วยมุมมองของคนธรรมดาไม่ใช่มุมมองของนักการเมือง ทำงานหนัก รับผิดชอบสูง รู้จักขอโทษเมื่อถึงคราวต้องขอโทษ และยึดหลักคุณธรรมเป็นที่ตั้ง (หายากมาก นอกจากในละครเท่านั้น )

"ขอบคุณมากครับ" ฉากหนึ่งที่เป็นภาพจำของนางเอก

ละครสามารถพาให้คนดูอินไปกับเนื้อเรื่องได้ทุกตอนไม่ว่าจะในแง่การเมืองหรือความสัมพันธ์ และที่ผมชอบมากก็คือ ละครเรื่องนี้ไม่บิวท์อารมณ์แบบญี่ปุ๊น ญี่ปุ่นที่มักจะทำเอาผมขนลุกเกรียวทุกครั้ง การดึงอารมณ์คนดูเป็นไปในระดับที่พอเหมาะโดยเฉพาะเมื่อเทียบกับละครญี่ปุ่นแนวเดียวกันเรื่องอื่นๆ ไม่ถึงกับเค้นกันอย่างเอาเป็นเอาตายตามขนบ ส่วนผสมของความโรแมนติคจี๊ดใจก็ยังมีอยู่และทำออกมาได้อย่างพอดีลงตัว ไม่เด่นเกินจนทำให้เรื่องเขว อาจเรียกได้ว่าความรักไม่ใช่พล็อตเด่นของละครเรื่องนี้

ดราม่าสุดขีดเมื่อสถานการณ์บีบคั้นถึงที่สุด หรือกระทั่งนายกฯ ก็อาจเป็นเพียงหมากการเมืองตัวหนึ่งที่กำลัง "ถูกเล่น"

ที่จะไม่กล่าวถึงไม่ได้เลยอีกอย่างก็คือ การแสดงที่ยอดเยี่ยมของทาคุยะ คิมุระ อาจไม่เกินเลยหากจะกล่าวว่านี่อาจเป็นการแสดงชิ้นที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่งในชีวิตการแสดงของเขา และรวมไปถึงการแสดงที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน (แต่ไม่น่าแปลกใจเพราะก็แสดงดีมาทุกเรื่อง) ของเอริ ฟุคะทสึ ในบทหัวหน้าเลขานุการนายกรัฐมนตรีผู้ยอมละทิ้งความฝันในการเป็นนักการเมืองของตนเองและมาเป็นลมใต้ปีกของนายกฯ หนุ่ม

และอย่าพลาดเด็ดขาดกับฉากลองเทกโมโนล็อกน้ำตาท่วมของทาคุยะในตอนอวสานที่กินเวลายาวนานถึง 23 นาทีไม่มีตัดต่อ

อาซาคุระทีม ทีมงานที่ทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กับท่านนายกฯ และแน่นอน คนสูงๆ นั่นก็ฮิโรชิ อาเบะคุณพ่อน้องจีจ้าใน Chocolate ครับ

เพลงประกอบละครคือเพลง Miles Away ซึ่งเป็นผลงานในอัลบั้มล่าสุด Hard Candy ของ Madonna

เป็นซีรี่ส์ญี่ปุ่นอีกเรื่องที่สนุกมากๆ ไม่อยากให้พลาดกันครับ