eak early

เอ็นทรี่นี้ว่ากันด้วย "ความชอบ" ของเจ้าของบล็อคล้วนๆ 

หลังจากที่ "พลอย" ทำให้ผมรู้สึกไม่เชื่อและไม่ชอบอย่างมาก ผมจึงมีภูมิคุ้มกันก่อนไปชม "นางไม้" และพบว่า มันก็ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงเกินไปนัก เพราะ "พลอย" ได้เคยทำให้ผม "สุดๆ" ไปแล้ว

ผมดู "ฝันบ้าคาราโอเกะ" ในโรงตั้งแต่สมัยมัธยมที่เพิ่งเริ่มดูหนังได้ไม่นาน จากนั้นก็ติดตามดูหนังของเป็นเอก รัตนเรืองมาโดยตลอด แม้งานในยุคหลังๆ ของเขาเริ่มจะไม่สู้เข้าทางผมนัก และผมมักจะพลาดดูหนังเรื่องหลังๆ ของเขาในโรงด้วยเหตุสุดวิสัยนานา

กราฟที่แสดง เป็นเรื่องของความ "ชอบ" โดยรวมของผมคนเดียวล้วนๆ ไม่อาจใช้เป็นดัชนีบ่งชี้คุณค่าหรือคุณภาพของหนังแต่อย่างใด

ผมยังรู้สึกว่าส่วนของความสัมพันธ์ซึ่งเป็นประเด็นหลักใน "นางไม้" ก็ยังวนเวียนกับสิ่งที่ได้พูดถึงไว้ใน "พลอย" และผมก็ไม่รู้สึกถึงความเศร้าและแรงดึงดูดของต้นไม้ อย่างที่บทสัมภาษณ์หรือข้อมูลของหนังว่าไว้ ทั้งยังรู้สึกว่าหนังมันไปไม่สุดสักทาง

ผมค่อนข้างชอบบรรยากาศโดยรวมของหนัง และฉากลองเทคเปิดเรื่อง รวมถึงพอใจกับการแสดงของกิ๊บซี่

โดยส่วนตัว อยากเห็นหนังเป็นเอกเรื่องต่อๆ ไป เป็นแบบยุคก่อนหน้าพลอยและหลังฝันบ้าฯ

----------------------------------

ป.ล. 1 หลังหนังจบ ได้ยินเด็กวัยรุ่นกลุ่มใหญ่ถกเถียงกัน "ใครวะใคร ใครเป็นคนเลือกดูหนังเรื่องนี้!" ฮา

ป.ล. 2 ทิ้งไว้นานๆ ความชอบต่อ "นางไม้" ของผมอาจมากขึ้นได้ เพราะสำหรับผม มันจะมีหนังอยู่จำนวนหนึ่งที่  ผมมักจะชอบมากขึ้นเมื่อดูจบไปแล้วประมาณ 7 วัน