eak early

เช้าวันอาทิตย์ปลายฤดูหนาวของซิดนี่ย์ช่างเงียบเหงาร้างไร้

ลมหนาวกอดรัดต้อนรับจนเราต้องห่อไหล่

เงินพลาสติคมีปัญหา

ห้องไม่พร้อมให้เข้าพัก

เพื่อนร่วมทางแยกไปโบสถ์

ผมจึงออกเดินเท้าเพียงลำพัง

วิหารเซนต์แมรี่สูงเสียดฟ้า 

น่าเสียดายที่ความงดงามชวนตะลึงภายในโบสถ์ไม่ได้รับอนุญาตให้บันทึก

เหมือนโลกหยุดหมุนในไฮด์พาร์ค

ทางเดินตัดไฮด์พาร์คทอดยาวไปยังฝั่งที่พลุกพล่านกว่าของเมือง 

ในเช้าวันธรรมดาผู้คนจะเดินเรียงแถวฉับไวไปทำงานผ่านพาร์คราวกับมดที่กำลังรีบขนอาหารไปตุนก่อนฤดูหนาวจะมาเยือน

พาร์คเบนช์แบบนี้ใช้สำหรับนั่งอ่านหนังสือ นั่งกินอาหารกลางวัน หรือกระทั่งนั่งสมาธิ

และจำเพาะแต่ตัวที่มีแดดส่องเท่านั้นที่จะมีคนมานั่ง

กำลังคิดถึงบางสิ่ง...

--------------------------------------------------

บันทึกท้ายบท:

- ไฮด์พาร์คเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่กลางเมืองที่ไม่มีรั้วกั้นและเวลาปิด มีต้นไม้ขนาดหลายคนโอบอยู่มากมาย ชาวซิดนี่ย์นิยมใช้เป็นสถานที่นั่งหรือนอนอาบแดด

- คุกแอนด์ฟิลลิปพาร์คเป็นลานกว้างใกล้กับวิหารเซนต์แมรี่ที่ดูเหมือนไม่มีอะไรนอกจากอัฒจันทร์ไม้กับลานน้ำเก๋ๆ แต่ที่ซ่อนตัวอยู่ข้างใต้คือศูนย์กีฬาครบวงจร เช่น ถ้าก้มมองจากใต้อัฒจันทร์ไม้ลงไปใต้ดินจะพบสนามบาสเก็ตบอลซ่อนอยู่ในนั้น เป็นต้น

- วิหารเซนต์แมรี่บนถนนคอลเลจสตรีทสูงใหญ่สง่างาม เมื่อก้าวเท้าเข้าไปก็แทบจะหยุดหายใจ เพดานสูงอย่างโกธิคบีบให้เราเหลือตัวเล็กจ้อย เสตนกลาสสีสดใสบุตามผนังช่วยขับให้ความทึมทองภายในมีชีวิตชีวาขึ้นบ้าง เงียบ.. จนแค่เพียงการก้าวเท้าของเราก็ยังก่อให้เกิดการกระเพื่อมไหวของมวลเสียงตัดอากาศ ม้านั่งสองฟากทอดยาวไปยังอัลต้าบูชาด้านหน้าที่เรียงรายไปด้วยเชิงเทียนสูงต่ำ สองฝั่งกำแพงโบสถ์เต็มไปด้วยภาพวาดสีสดจากเหตุการณ์สำคัญๆ ในพระคัมภีร์

หวังว่าถ้อยบรรยายของผมจะช่วยให้เห็นภาพได้บ้าง แม้ผมจะรู้สึกว่ายังบรรยายได้ไม่ถึงครึ่งของความงดงามจริงก็ตาม

อันที่จริงการไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพภายใน ก็จัดเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งเช่นกัน